ویژگیهای صندلی ارگونومیک:
ارتفاع صندلی باید قابل تنظیم باشد. ارتفاع صندلی ۴۱ تا ۵۲ سانتی متر توصیه می شود.
سطح نشیمنگاه صندلی باید دارای طول و عرض ۴۰ تا ۴۸ سانتی متر باشد. برای افراد چاق صندلی های پهن تر توصیه می شود.
ضخامت تشک در حدود ۴ تا ۵ سانتی متر باشد و رویه آن از جنسی باشد که اصطلاحا بتواند تنفس کند و لبه جلو صندلی گرد و لبه بیرونی آن نرم باشد.
پشتی صندلی با تشک آن زاویه بین ۹۵ تا ۱۱۰ درجه داشته باشد.
عرض پشتی صندلی باید حداقل ۳۲ تا ۳۶ سانتی متر باشد. ارتفاع پشتی صندلی نیز بین ۵۰ تا ۸۲ سانتی متر توصیه می شود. صندلی باید در قسمت قرار گرفتن گودی کمر (ارتفاع ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر از پایین) دارای یک قوس محدب و در قسمت پشت درای یک قوس مقعر باشد.
صندلی های اداری مورد استفاده در کار با رایانه بهتر است دسته دار بوده و دسته آن با ارتفاع میز کار مطابقت داشته باشد. همچنین درای ۵ چرخ بوده و چرخان باشد. شیب کف صندلی ۵ تا ۱۵ درجه برای تمایل به جلو و ۵ درجه تمایل به عقب را امکان پذیر سازد.
ارتفاع صندلی همایش
ارتفاع به عنوان مشخصه برجسته ای در تولید صندلی همایش شناخته می شود. این مسئله در رابطه با کیفیت افق دید
مدعوین بسیار نقش ویژه ای بازی می کند. البته فاکتور زمین سالن همایش نیز در این میان مهم به نظر می رسد.
معمولا کف سالن یا صاف است و یا پلکانی، اگر این کف موجود پیوسته صاف باشد این امکان وجود دارد که افرادیکه
در ردیف های پشتی بر روی صندلی های خود نشسته اند عملا نتوانند نسبت به جایگاه سخنران بر روی صحنه دید
خوبی داشته باشند. به همین خاطر باید بگوییم که سالن های پلکانی همواره موقعیت مناسب تری را برای نقطه
دید مخاطب به وجود می آورند. ارتقاع هر پله در این نوع از سالن ها عموما چیزی میان ده تا پانزده سانتی متر است.
صندلی سالن های کنفرانس :
از مهمترین عواملی که کارآمدی اتاق کنفرانس را تضمین می نماید تجهیز آن با میز و صندلی مناسب است. علاوه بر زیبایی و همخوانی صندلی سالن های کنفرانس با کلیت دکوراسیون، راحتی آنها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. البته این صندلی ها نباید خیلی نرم باشند که افراد داخل آنها لم بدهند و خواب آلود شوند. و از طرفی نباید خیلی هم خشک باشند تا فرد احساس ناراحتی کند. صندلی کنفرانسی که بر اساس ارگونومی بدن ساخته شده را میتوان استاندارد نامید. بنابراین بهتر است صندلی به گونه ای باشد که فرد را اصطلاحا در بر بگیرد و دارای پشتی سری باشد.
عرض و عمق صندلی.
صندلی باید دارای عرض و عمق کافی برای پشتیبانی راحت هر کاربر باشد. معمولاً عرض 50-43 سانتیمتر استاندارد است. عمق (از جلو تا پشت صندلی) باید به اندازهای باشد که کاربر در حالتی که روی صندلی نشسته و به پشتی صندلی تکیه داده تقریباً 5 تا 10 سانتیمتر از پشت زانو تا جلوی صندلی فاصله باقی بماند. همچنین شیب نشیمنگاه صندلی به سمت جلو یا عقب باید قابل تنظیم باشد.
ساپورت کمر.
حمایت از کمر در صندلی ارگونومیک بسیار مهم است. ستون فقرات کمری منحنی به سمت داخل دارد و نشستن برای مدت طولانی بدون حمایت از این انحنا منجر به خمیدگی (که انحنای طبیعی را صاف میکند) و ساختارهای پایین ستون فقرات را تحت فشار قرار میدهد.